Kvöld eitt í Róm settumst við konan mín út á stræti eitt í hverfi vestan Navónutorgs og fengum okkur pízzu. Það væri svo sem ekki í frásögu færandi þarna í pízzulandinu, nema vegna þess að flatbökurnar á þessum stað voru gerðar og bakaðar að hætti Nýborgara. Napólskar pízzur í Róm!, það verður forvitnilegt að smakka. Sá er helsti munurinn á rómverskum og napólskum bökum að pízzur að fyrrnefndum hætti eru all þunnar, þær síðarnefndu þykkari. Pízzurnar reyndust hinar gómsætustu og nú kom svolítið skemmtilegt í ljós. Konan mín vildi fá sér napólska böku (pizza Napolitana; er vitlaus í hana eftir að ég kom henni upp á það að borða ansjósur), en okkur til furðu var bökuna þá hvergi að finna á matseðlinum. Hvað er þetta; napólsk pizzería en engin pizza Napolitana? Nú var tekið til við að lúslesa matseðilinn og við þá rannsókn sást að þarna var boðið upp á pizza Romana og virtist vera eitthvað skyld þeirri napólsku að innihaldi. Kom nú upp úr kafinu það sem okkur var og farið að gruna, að sú pízzugerð sem við þekkjum sem napólska heitir pizza Romana í Napólí, en í Róm Pizza Napolitana. Hér er allt öfugsnúið. Við borðuðum bökur þarna tvisvar sinnum þetta haustið, en þegar við ætluðum við að gæða okkur á þeim hið þriðja sinni og lofa vini að smakka með okkur var búið að loka þessum ágæta stað. Líklegast gott dæmi um sviptingarnar í rómversku veitingahúsalífi frekar en að napólskar pízzur gangi ekki í Rómverja. Aftur á hina pízzureynslusöguna. Þeir á Est! Est! Est! pízzeríunni í Róm baka ágætar pízzur að hætti Napólskra. |