Ef
ég skyldi einhverntíma komast í vandræði
þá vildi ég vera meðal ítala.
- Halldór Laxness.
Lestu meira um hvernig íslensk skáld hafa
ort og skrifað
um Ítali og Ítalíu.
UMSAGNIR
Við
erum búin að vísa mörgum í
hús til ykkar því af þeim vefjum
ítölskum sem við skoðum þá
held ég að ykkar geri betur en flestir að
vísa til vegar á Ítalíu og
ekki síst í Róm.
...hagnýtur
og
hentugur vefur sem fær nánast fullt hús
stiga út á upplýsingagildið
og skemmtilegheitin ...
Við
prentuðum út margar síður af þessum
snilldarvef og notuðum sem biblíu á
10 daga ferðalagi okkar um Róm.
Oft er það einfaldleikinn sem blívur best - segja má að eitt af því sem einkennir ítalska matargerð sé sparleg notkun hráefnis og krydda. Hér er sagt frá tómatsósu og þótt sósurnar gerist ekki mikið einfaldari er hún þessi samt lygilega margslungin í einfaldleika sínum.
Á Rómarárum okkar ákváðum við konan mín eitt sinn sem oftar að borða í bænum (miðbæ Rómar) og finna okkur ódýra matstofu til þess arna. Duttum þá inn á svona líka ekta fjölskyldutrattoríu nálægt Flórensartorgi (Piazza Firenze), rétt við þinghúsið í Montecitorio. Staðurinn fábrotinn og gamaldags og fátt í boði; hvít frystikistan frammi, ein og ein mynd frá 6. og 7. áratugnum á veggjum. Gömul hjón og dóttir þeirra, að því er okkur virtist, áttu staðinn og þau eldri þráttuðu í sífellu. Kannski vorum við full snemma í því, því ekkert var til af því sem okkur leist best á; dóttirin tók hjá okkur pöntunina og kallaði jafnóðum inn í eldhús til mömmu sinnar eða aftur í salinn til pabba gamla sem bjástraði við að pússa glösin önugur og hálf flóttalegur, kallaði eftir því hvort hráefnið í viðkomandi rétt væri til í húsinu. Sú gamla svaraði jafnharðan að það væri ekki til og skammaðist svo í karlinum.
Eftir að á þessu hafði gengið nokkrum sinnum, eða janfoft og helstu réttir staðarins voru (ekki til) fór okkur að skiljast að gamli maðurinn hefði eitthvað klúðrað innkaupunum fyrr um daginn og að það væri fátt um ferskmeti á staðnum. Við héldum þó ró okkar því við ætluðum hvort eð er bara að fá okkur eitthvað einfalt og ódýrt. Fjölskyldan þarna komst nú að þeirri niðurstöðu að bjóða okkur upp á heimalagaða pöstustrimla í tómatsósu með smjöri. Og þvílík snilld! Nammi namm. Mig grunar að kerlingin hafi lagað þetta einhvern veginn svona:
Tagliatelle al sugo con burro ferskir pöstustrimlar tagliatelle 2 dósir niðursoðnir tómatar, helst þessir ítölsku frá Cirio nokkrir hvítlauksgeirar gulrót jómfrúarolía 50 g smjör parmaostur eða peccorino romano grófsalt salt nýmalaður pipar
Hita vatn í stórum potti. Afhýða nokkra hvítlauksgeira og skera gulrótina langsum. Opna tómatadósirnar, veiða tómatana upp úr og skera þá niður í minni bita í skál, en geyma safann. Hella olíunni á pönnu, ekki of mikilli þó því þá blandast hún ekki vel við tómatana, og hita við vægan hita. Skella hvítlauknum og gulrótinni útí, mala pipar yfir og steikja létt. Hella nú tómatbitunum út í og steikja í smá stund, en hella svo safanum útí og láta malla áfram við vægan hita þangað til sósan þykkist. Þegar sósan er að verða temmilega þykk er hvítlaukurinn og gulrótin veidd upp úr og hent.
Sósan er þá tilbúin og tími til kominn að skella pöstunum út í sjóðheitt vatnið, en muna þó að salta áður. Ef notast er við ferskt pasta, eins og hér er mælt með, þarf aðeins að sjóða það í uþb. 2 mínútur. Nú eru pösturnar tilbúnar og þær annað hvort settar í skál og fyrst smjörinu og síðan sósunni blandað saman, en helst settar á hvern disk fyrir sig, smjörklípa þar ofan á og loks tómatsósan. Svo má rífa steinselju yfir, hún gerir alltaf gott.
Fáðu fleiri uppskriftir að ljúffengum pöstusósum hér í Rómarvefnum.
Eldaðu
ítalskt !!!
Oft er það einfaldleikinn sem blívur
best og segja má að eitt af því
sem einkennir ítalska matargerð sé sparleg
notkun hráefnis og krydda.
Söguás:
1929
Mússolíní og Píus páfi
XI. semja um réttarstöðu Páfagarðs
sem sjálfstætt ríki innan ítalska
ríkisins með samningi sem kenndur er við
Lateran.
Hátíðir
Kjötkveðju-
hátíð er haldin í Róm
svo til allan febrúarmánuð og nær
hámarki á Martedí Grasso,
sprengidag þeirra Ítala. Karnivalið virðist
aðallega vera hátíð smáfólksins;
telpurnar klæða sig upp í prinsessukjóla
og strákarnir í ofurhetjubúninga.
Hver
er maðurinn?
Silvio Berlusconi fv. forsætis-
ráðherra Ítalíu hóf ferilinn
sem dægurlaga-söngvari á ferjum, en
tók síðan að stunda viðskipti
og sá sér þá hag í að
stofna til vinfengis við stjórnmálamenn.
Feneyjar
Feneyjar eru reistar á mörgum hólmum
og helsti ferðamáti íbúa innan
borgarinnar hefur frá upphafi verið siglingar.
Upphaf
klaustur-
lífs
Það féll í hlut Benedikts frá
Núrsíu að stofna fyrstu munka-
regluna og ber hún nafn hans. Benedikt kom klaustri
á laggirnar á Monte Cassino á Suður-Ítalíu.
Kaþólsk
trú og lútersk
Ef kaþólskur maður bergir brauðið
við altarisgöngu verður brauðið að
holdi Krists í munni honum vegna þess að
presturinn framkvæmir athöfnina fyrir hönd
kirkjunnar.
Leonardo
Leonardo da Vinci er talinn einn mesti listamaður
sögunnar. Hann fæddist í smábænum
Vinci á Ítalíu um miðja 15. öldina
og hefur æ síðan verið við þann
bæ kenndur.
ÁBÓTINN
SAGÐI ...
Rómaborg er
yfir öllum borgum, og hjá henni eru allar borgir
að virða sem þorp, því að jörð
og steinar og stræti öll eru roðin
í blóði heilagra manna.